Dit keer vertalen wij het verhaal van Bart, cliënt van Jobcoach Lisa van Roads.

Bart vond dankzij IPS* zijn toekomst terug

Wanneer Bart vertelt over zijn baan in het Amsterdam UMC, licht zijn gezicht op. “Ik werk met veel plezier als baliemedewerker bij Radiologie en Nucleaire Geneeskunde. Drie dagen per week,” zegt hij. Nog geen anderhalf jaar eerder was dat ondenkbaar. Met complexe PTSS, een moeilijk behandeltraject en jaren zonder werk, leek betaald werk ver weg. Totdat hij IPS-coach Lisa ontmoette.

Van overleven naar opbouwen

Bart kwam in 2021 via Jellinek in aanraking met Arkin. De weg die volgde was lang en hobbelig. Zowel zijn verslavingsproblemen als onderliggend trauma vroegen om intensieve behandeling – en stabiliteit was lang ver te zoeken.

“Het ging helemaal niet meer,” vertelt Bart. “Toen ik na jaren stopte met antidepressiva, kwamen de PTSS-klachten snoeihard terug. Ik crashte volledig.” Toch zette hij steeds kleine stappen. Vrijwilligerswerk in de Waterheuvel, een leertraject, een Salesforce-cursus. Het gaf hem structuur, afleiding en het gevoel dat er iets mogelijk was.

“Lisa gaf me het vertrouwen dat ik iets kon”

In 2024 ontmoette Bart IPS-coach Lisa van Drie. Dat was een kantelpunt. “Ik begon onze afspraken vaak met weinig zelfvertrouwen,” zegt Bart. “Maar ik ging altijd weg met méér vertrouwen dan waarmee ik binnenkwam.”

Lisa glimlacht wanneer ze het hoort. “Het mooiste vind ik dat Bart zélf het werk heeft gedaan. Ik ben ernaast komen lopen. IPS is gelijkwaardig samenwerken. Hij weet wat hij nodig heeft, ik weet iets over de weg ernaartoe. Samen maak je dan stappen.”

Lisa zag Barts kracht snel. “Hij is slim, alert, betrokken. Het was belangrijk dat hij op een plek terecht zou komen waar zijn talenten tot hun recht komen.”

Loopbaantests openden deuren

Een belangrijk moment was de loopbaan- en beroeptest die Bart maakte. “Ik scoorde absurd hoog,” lacht hij. “Dat gaf zóveel zelfvertrouwen. Het liet zien dat ik echt meer kon dan ik dacht.”

Met dat vertrouwen durfde Bart naar banenmarkten, richtte hij zich op echte vacatures en reageerde op een functie die via een doelgroepenregister langskwam: baliemedewerker in het AMC. “De omschrijving was vaag,” zegt Bart. “Maar ik dacht: ik probeer het gewoon.”

Werk is onderdeel van herstel

Inmiddels werkt Bart ruim vijf maanden in het ziekenhuis, en groeit hij nog steeds. “Het is veel leren, een steile leercurve, maar ik vind het fantastisch. Ik help patiënten plannen, geef uitleg, los problemen op. Mensen komen vaak gespannen binnen. Als ik ze een glimlach of rust kan geven, zie je de spanning wegzakken. Dat doet mij goed.”

Zijn hyperalertheid helpt hem nu. “Ik zie snel als iemand het moeilijk heeft of niet lekker wordt. Ik kan direct schakelen. Mijn eigen geschiedenis maakt me gevoelig voor hoe mensen zich voelen.”

Werk is voor Bart niet alleen inkomen, maar onderdeel van herstel. “Als je PTSS hebt, kan je hoofd met je aan de haal gaan. Werk houdt me bezig, het geeft structuur, afleiding en betekenis. Dat is misschien nog wel het belangrijkste.”

Waarom Lisa IPS-coach werd

“Tijdens mijn studie ergotherapie moest ik stagelopen en dit deed ik uiteindelijk bij team Re-integratie van Roads. Ik voelde meteen dat dit bij mij past”, vertelt Lisa. “Als IPS-coach kan ik mezelf zijn, gelijkwaardig samenwerken en mensen ondersteunen bij meedoen, gezien worden, een plek hebben.”

Bij Bart zag ze direct zijn potentieel. “Hij had een duwtje nodig, geen duw. En toen deed hij het zelf.”

Ook iets voor jou?

Lisa: “De allereerste stap is heel simpel: vertel je behandelaar dat je je wilt oriënteren op werk. Meer hoeft niet. Vanuit het team wordt dan gekeken of IPS kan worden ingezet. Daarna gaan we samen op pad: ontdekken wat past, wat je kunt, waar je blij van wordt en hoe we daar komen.”

Voor behandelaars heeft Lisa dezelfde boodschap: “Als je denkt dat een cliënt baat heeft bij werk als onderdeel van herstel, signaleer het. Werk geeft structuur, zelfvertrouwen en perspectief. En IPS-coaches begeleiden het traject van begin tot eind.”